تبليغاتX
دل نوشته ها
خاطرات

 

بنام اونی که از دلها خبر داره

 

 

سلام عزیز مهربون، اجازه هست بشم فدات؟
اجازه هست تو شعر من، اثر بذاره خنده هات؟
شب که می شه یواش یواش، با چشمک ستاره هاش
اجازه هست از آسمون، ستاره کش برم برات؟


                                                              اجازه هست بیای پیشم یه كم بگم دوست دارم؟
                                                              تو هم بگی دوسم داری بارون بشم دل ببارم
                                                              بریم تو باغ اطلسی بی رنج و درد بی كسی
                                                              بهت بگم اجازه هست گل روی موهات بذارم


اجازه هست خیال کنم، تا آخرش مال منی؟
خیال کنم دل منو، با رفتنت نمی شکنی؟
اجازه هست خیال کنم، بازم میای می بینمت؟
با اون چشای مهربون، دوباره چشمک می زنی؟


                                                              طپش طپش با چشمكت، غزل بگم برای تو
                                                              با اتكا به عشق تو، تو زندگی برم جلو؟
                                                              هر چی بگی نه نمی گم، جونم بخوای برات می دم
                                                              هر چی می خوای بهم بگو، فقط بهم نگو برو


اجازه هست بازم تو خواب، بوس بكارم كنج لبات
یه شعر تازه تر بگم، به یاد شرم گونه هات
نشونیتو بهم می دی؟ تا پنهون از چشم همه
ورق ورق نامه بدم بازم برات

همیشه مهربون من! نامه رسید به انتها
فقط یه چیز یادت باشه: بازم كنار من بیا.

 

دوست جون

+ نوشته شده در  شنبه 18 آبان1387ساعت 13:5  توسط دوست جون | 

بنام اونی که از دلها خبر داره

تو با مني هرجا برم مهر تو بند جونمه
                                                    عشقت نميره از سرم تو پوست استخونمه

يه دم اگه نبينمت يه دنيا دل تنگت ميشم

                                                     نگاه دريايي تو آبي روي آتيشم

واست دلم واست تنم واست تمام زندگيم 
                                                      از تو دوباره من شدم با تو تموم شد خستگيم

نم نم بارون چشام گواه عشق پاکمه
                                                      هم نفس قسمت من دوست دارم يه عالمه


قشنگترين خاطره هام با تو و از تو گفتنه
                                                      آرامش وجود من صداي تو شنفتنه

 

دوست جون

+ نوشته شده در  سه شنبه 14 آبان1387ساعت 13:10  توسط دوست جون | 

بنام اونی که از دلها خبر داره

خدايا چرا باهام اينطوري مي كني؟

حالا كه بعد از اين همه تنهاي كشيدن يكي پيدا شده كه مرهم رو زخم تنهاييم بزاره ، يكي كه اروم جونم شده. بايد اينطوري ازم دور باشه؟

اخه گناهه من چيه؟ اينكه دوسش دارم؟ اينكه عاشقشم ؟

نمي تونم ازش دل بكنم،خيلي دوسش دارم ، اين كه دست من نيست.

چرا من اينطوري شدم خدا؟ اتيش عشقش تو قلبمه.قلبم پر از مهرشه. ولي اون سرده سرده، انگار هيچ علاقه اي بهم نداره.

چرا خدا؟من طاقت بي تفاوتي هاش رو ندارم.

مگه نمي گن دل به دل راه داره؟ من دلم پيشه اونه پس چرا دلش اينقدر ازم دوره؟

نذار همين تنها عشقي هم كه برام مونده دست رد به سينه ام بزنه. من كه غير اون كسي رو ندارم ديگه.

پشتم به اون گرمه. اگه پشتمو خالي كنه ، اگه بگه دوسم نداره و براش ارزشي نداره ويرون مي شم ديگه.

من همينطوريش خرابم ، اگه همين يكي رو هم نداشته باشم ديگه خاكستر مي شم. من به هواي اون نفس مي كشم خدا.

خدايا كاري كن دستمو بگيره. بزار در پناه بودنش قلب زخميم اورم بگيره.

كمكم خدا ، كمكم كن.

 

دوست جون

+ نوشته شده در  یکشنبه 12 آبان1387ساعت 12:21  توسط دوست جون | 

بنام اونی که از دلها خبر داره

در اين غروب خيس پاييز دلم بشدت گرفته

گرفته از زمين و زمان ، غروب و پاييز و باران دست به دست هم داده اند تا هر چه غم در دنياس براي من باشد.

غروب هاي پاييز هميشه ياد آور تنهايي من است كه با هر قطره باران كوله باري از غم را به دلم اضافه مي كند.

غروب به يادم مي اورد نابوديم را ، تنهايم را ، نشانم مي دهد نيست كسي كه انتظار مرا بكشد. نيستي تا غبار روزمرگي را با طراوت تو از اينه دلم پاك كنم.

 

پاييز خستگي ام را به رخ مي كشد ، خسته ام از تنهايي .

كجاي تا برگ هاي زرد را از سر راهت كنار بزنم.

 

باران يادآوردي مي كند كه ندارم تا مهمانش باشم براي شبگردي هاي شبانه .

 

در اين شهر شلوغ ، در ميان همه تنها بودن سخت است. بي تو بودن سخت است.

 

تنهايي بغض را تا سرحد چشمانم رسانده  ، مي خواهد صورتم را بشويد.

كيست كه اشك هايم را از قطره هاي باران تشخيص دهد.

چشم هايم تو را مي خوانند.

خسته ام از بي تو بودن ها ، تواني براي حركت ندارم.

 

به سوي من بيا ، بيا

چيزي از من نمانده.

 

دوست جون

+ نوشته شده در  دوشنبه 6 آبان1387ساعت 8:15  توسط دوست جون | 

بنام اونی که از دلها خبر داره

چقدر خوب و روشن است نماي چشم هاي تو



                                                             نميرسد ستاره اي به پاي چشم هاي تو



به ماه خيره مي شوم فقط و گريه  مي کنم



                                                            دلم که تنگ ميشود براي چشم هاي تو



و هي  مرور  ميکنم  نگاه   اول  تو  را



                                                            اگر نمي رسد به من صداي چشم هاي تو



تو تا که پلک مي زني به سجده ميرود دلم



                                                            به پيشگاه اعظم خداي چشم هاي تو



شبي خراب مي شود حصارهاي فاصله



                                                           و آب مي شود دلم به پاي چشم هاي تو

 

 

دوست جون

+ نوشته شده در  یکشنبه 5 آبان1387ساعت 12:54  توسط دوست جون | 

بنام اونی که از دلها خبر داره

وبلاگ زدن می تونه  دلیل های مختلفی داشته باشه ، وبلاگ های  خبری  ، سیاسی ، طنز .

اما وبلاگ من  در مورد خودمه ، روزهای دلتنگیم ،  خاطراتم ،راستش این وبلاگ رو واسه  دوستی می نویسم که  عزیز ترین ادمیه که تو زندگیم دارم.

کسی که بیشتر از همه دوس دارم ، می خوام بیشتر در مورد اون بنویسم ، از علاقه هام بهش ، از وقتایی که دلم براش تنگ می شه. دوس دارم بیشتر از حال و احوالم بدونه.

امیدوارم چیز خوبی از آب در بیاد.

 

برای تو می نویسم گل زیبای من برای تو که به پاکی بارانی ، به زلالی  ِ چشمه ، به بزرگی دریا ، به لطافت شبنم ، به عظمت خورشید ، با دلی به وسعت آسمان.

اینا همه تمثیل اند ، تو وصف ناشدنی تر از اینهایی.

 

دوست جون

+ نوشته شده در  جمعه 3 آبان1387ساعت 14:13  توسط دوست جون |